Blog #52
De dagen na de twee operaties (lees #51...) waren gevuld met leuke dingen. Op woensdag heb ik met mijn voorganger hier een tijdje gekletst onder het genot van een ijsje. Hij gaf me wat tips voor een fijn jaar in het ziekenhuis, en voor een fijn jaar op het eiland. Inclusief leuke culturele uitjes, een restaurant guide en reisgidsen voor visite. Ook heb ik mijn laatste les Papiamentu afgerond, waar ik er 10 van heb gehad, om een klein beetje van de basisbeginselen te begrijpen. Dat is wel nodig, want ze praten hier ontzettend snel... Een dagje later hadden mijn reisgezelschap en ik dan eindelijk zwemkleding aangetrokken. We besloten naar een strandje te gaan wat relatief dichtbij Otrobanda ligt, en waar we een eettentje op de lijst hadden staan voor ontbijt/brunch. Zo gezegd, en zo gedaan, met de taxi naar Mambo beach. Op het strand besloten we eerst dat eettentje te doen (echt magnifiek lekkere smoothiebowl), maar achteraf hadden we beter eerst een strandbedje kunnen reserveren, want er was geen bedje in de schaduw meer te verkrijgen toen wij op zoek waren. Wel even kort in de zee gezwommen en 's avonds ook lekker gegeten.
Op vrijdag was het tijd voor mijn reisgezelschap om naar huis te gaan, maar niet voordat we nog een culturele activiteit hadden voltooid, namelijk een bezoek aan het Kura Hulanda museum. Dat is een museum over de oorsprong van Curaçao en het slavernij verleden dat daar erg bij hoort. Een indrukwekkend museum, waar ik persoonlijk geleerd heb meer begrip te hebben voor de native Curaçaoenaars en hun aversie tegen blanke Hollanders. Wij komen immers al decennia lang afpakken wat zij hebben opgebouwd en dan claimen dat wij het bedacht hebben? (Zie hieronder het voorbeeld van de Pindavijzel waardoor er Pindakaas ontstaat...) Mijn voorganger zei dat de verhoudingen in het ziekenhuis soms ook zo kunnen zijn, waarbij de blanke dokter (en dan zeker een vrouw) die even komt vertellen wat er moet gebeuren niet altijd goed valt. Nu denk ik dat ik van nature niet zo bazig ben, ruimte laat voor andere meningen en andere wegen naar Rome, en een mensenmens ben op de werkvloer, maar we gaan zien hoe dat de komende weken uitpakt. Mijn reisgezelschap vertrok na een typisch Holland schnackje naar het vliegveld, en is inmiddels weer in NL aangekomen.
Vanwege het feit dat ik pas op 1 augustus in mijn appartementje hier kon trekken, moest ik die hobbel alleen nemen. Operatie huis. Eerst koos ik voor een ontbijtje buiten de deur (wel veel gezelliger met reisgezelschap, maar toch net zo lekker). Daarna heb ik nog een paar uurtjes in de airco gechilled in het hotel, en wat podcasts geluisterd. Toen het tijd was om te gaan ben ik in de taxi gesprongen met al mijn koffers, en ik had een super vriendelijke taxi chauffeur die me ook bij het huis heeft geholpen met het uitladen van de koffers. Hier werd ik opgewacht door de huisbazin, die vriendelijk alles even heeft uitgelegd. Ik heb voor de insiders een huistour gefilmd en daarna gekozen voor de slaapkamer beneden, en de badkamer beneden - omdat daar warm water te vinden is. 's Avonds heb ik niet eens meer gegeten, maar gepoogd te slapen. Ik zeg gepoogd, want het kussen was zo hoog dat mijn buikslaper attitude 's nachts enorme moeite had om in slaap te blijven.
Gezien ik nog geen beschikbare auto heb, kon ik op zondag nog niet naar de kerk waar ik dit jaar graag naartoe wil gaan, dus heb ik online een kerkdienst geluisterd op de binnenpatio van het huis. 's Middags heb ik met wat collega's die hier ook wonen kennisgemaakt en een dip in the pool genomen, inclusief een 15 minuten bubbelbad. Daarna heb ik heerlijk een dutje gedaan, want ik had inmiddels na een tip van een van die collega's de veel lagere kussens in de kast gevonden! 's Avonds heb ik een gevuld eitje pastasalade voor mezelf klaargemaakt, en gelijk een portie voor de dag erna, die heerlijk smaakte, en ben ik begonnen aan een serie die je in NL niet op Netflix kan kijken, namelijk het 15e seizoen van Heartland (right where I left off when I left NYC).
Toen was het eindelijk maandag geworden. De dag om voor het eerst naar het ziekenhuis te gaan. Gelukkig mocht ik met een collega meerijden. Deze collega heeft al eerder een paar maanden in het CMC doorgebracht en wist dus de parkeerplaats te vinden, maar ook de plek waar we naartoe moesten voor onze introductie. De dag begon overigens in de hal van het CMC met een soort mini kerkdienst, met worship muziek in het Papiamentu (maar de melodie zo bekend dat het leek alsof dit momentje speciaal voor mij een Knipoog van Boven was), en gebed door verschillende medewerkers, inclusief een 'danki' voor de nieuwelingen die zouden starten. Blijkbaar is dit iets wat ze iedere maand doen. Daarna was het tijd voor nog wat gitaarmuziek (iets minder Christelijk dit keer) voorafgaand aan de start van onze dag, bij HR.
Natuurlijk was er voor mij geen pasje gemaakt (ondanks de foto die ik al had laten maken vorige week, lees #51...), en was er ook geen envelop met inloggegevens. Het heeft even geduurd, maar tegen de tijd dat er inloggegevens nodig waren en dat er kleding op de pas gezet moest worden, was dit uiteindelijk wel netjes geregeld. De dag zelf verliep verder heel erg traag, we waren pas om 12.15 klaar met het ochtendprogramma, omdat we veel op elkaar moesten wachten. Eigenlijk bestond dat ochtendprogramma alleen maar uit een welkomspraatje, daarna het fixen van de ICT en inlog en tot slot het halen van de kleding. Tussen de middag heb ik met een groepje van 6 arts-assistenten die allemaal deze maand beginnen 'geluncht'. Ik merk dat ik in deze warmte eigenlijk vrij weinig zin heb in eten, en dus besloot ik dat een cola zero ook kon doorgaan voor lunch. In de middag hebben we nog een korte rondleiding gehad over de SEH, de apotheek en het lab. Morgen hebben we nog een 4 (!!) uur durende HiX training (dat is het elektronisch patiënten dossier waarmee hier wordt gewerkt), en dan is het vanaf woensdag tijd om aan de slag te gaan. Dat betekende wel nog even tijd voor een dip in the pool, en een beetje serie in de airco. Ohja, het komend jaar ga ik hier door het leven als bril-loze Nienke, want de eerste naam op je paspoort telt en je mag geen bril op tijdens het nemen van de foto...
